Een hellend vlak
Een dikke week geleden maakten de Rabobank en haar dochter Obvion bekend hun beleid rondom aflossingsvrije hypotheken aan te scherpen. Vanaf 11 mei kunnen klanten nog maar 30% van de waarde van hun woning aflossingsvrij lenen. De directe aanleiding voor deze opmerkelijke stap is niet omdat deze twee instellingen zo begaan zijn met de belangen van hun klanten. Niet omdat ze principiële bezwaren hebben tegen aflossingsvrije hypotheken. En ook niet omdat ze problemen voorzien voor wat betreft de aflossing aan het einde van de looptijd van deze hypotheken. Waarom dan wel? Nou, simpelweg omdat ze gezwicht zijn voor de druk van DNB.
Daar vind ik van alles van. Maar wat me vooral dwars zit is de rol die DNB hierin speelt. De toezichthouder gaat te ver mee in het ECB-frame over de schuldenpositie van Nederlandse huishoudens. Die zou – internationaal gezien – hoog zijn, met name door hypotheekschulden. En dat zou risico's kunnen opleveren voor de financiële stabiliteit en de economie kwetsbaar maken bij schokken in huizenprijzen, rente of inkomen. Kijkend naar dát halve plaatje zou je inderdaad tot die conclusie kunnen komen. Alleen: als we van banken verwachten dat zij een klantdossier volledig doorgronden, dan mogen we van toezichthouders toch ook verwachten dat zij een landdossier volledig bekijken?
[....]
